258). To dokładnie odwrotny wzorzec neurochemiczny do tego, który generuje tryb permanentnego skanowania zagrożeń. Organizm nie może jednocześnie być w stanie alarmu i odbierać sygnał „jestem bezpieczny w rękach kogoś, kto mnie pragnie".

Praktyka jest prosta i nie wymaga żadnych specjalnych technik. Kilka minut poświęconych wyłącznie partnerowi, codziennie lub wtedy, gdy czujesz, że jest to potrzebne. Przy spokojnej muzyce lub w ciszy. Dwie dłonie na plecach, powolne, szerokie ruchy obejmujące dużą powierzchnię skóry. Bez rozmowy o problemach. I co istotne, bez celu seksualnego. To nie jest kwestia etykiety ani delikatności. To biologia. Dotyk intencjonalnie seksualny jest z perspektywy ewolucyjnej żądaniem inwestycji. Podświadomość partnera odczytuje go jako sygnał: chcę kopulować, oddaj mi swoje zasoby. Osoba, której układ nerwowy już pracuje w trybie alarmowym, odrzuci to żądanie instynktownie, często nawet nie wiedząc dlaczego. Dotyk bezwarunkowy, pozbawiony agendy, wysyła zupełnie inny sygnał. Mówi: mam czas, mam stabilność, mam nadwyżkę energii i chcę ją poświęcić na Twoje bezpieczeństwo, niczego nie żądając w zamian. To sygnał nadwyżki zasobów, a nie ich pobrania. Dla ciała migdałowatego różnica między tymi dwoma rodzajami dotyku jest tak fundamentalna jak różnica między drapieżnikiem a opiekunem.