Dziecko w stresie nie uczy się – ono walczy o przetrwanie.

Druga to energia „katapulty do świata” (archetyp ojca lub mentora). Jej celem jest kontrolowane podnoszenie poziomu dopaminy i testosteronu poprzez wyzwania, siłowanie się i zachęcanie do ryzyka. Badania nad tzw. „relacją aktywacji” (Daniel Paquette) pokazują, że to właśnie ta energia uczy dziecko radzenia sobie z lękiem. Kiedy rodzic podrzuca dziecko wysoko, a ono śmieje się mimo strachu, jego ciało migdałowate uczy się, że ekscytacja nie oznacza zagrożenia. To trening odwagi.

Mądrość rodzicielska polega na płynnym przełączaniu się między tymi trybami: dajemy ukojenie i obniżamy kortyzol, gdy dziecko tego potrzebuje, ale wypychamy je ze strefy komfortu (stymulując dopaminę), gdy jest na to gotowe. Brak tej równowagi w dzisiejszym świecie prowadzi wprost do pułapki natychmiastowej gratyfikacji.

Pułapki natychmiastowej gratyfikacji W dzisiejszym świecie, pełnym technologii i szybkiego dostępu do różnorodnych dóbr, szczególnie ważne jest, aby nauczyć dzieci wartości cierpliwości i wytrwałości. Zjawisko „Instant Gratification”, czyli pragnienie natychmiastowego zaspokojenia swoich potrzeb, może prowadzić do powierzchownych decyzji i braku umiejętności dążenia do celów długoterminowych.