Kobieta może kochać partnera, doceniać go intelektualnie, a jednocześnie jej ciało odmawia reakcji seksualnej. Nie dlatego, że mężczyzna zawiódł. Lecz dlatego, że jej wewnętrzny algorytm oceny ryzyka utknął w trybie permanentnego skanowania zagrożeń. Dotyczy to również świadomej hiperczujności. Kobieta, która zaczyna analizować każde spóźnienie, każdy ton głosu i każdy brak inicjatywy jako dowód słabnącego zaangażowania, napędza właśnie tę pętlę.

Mężczyźni nie są od tego wolni, choć ich wersja pułapki wygląda inaczej. Mężczyzna, który kompulsywnie analizuje każdy sygnał partnerki, sprawdzając, czy jest wystarczająco entuzjastyczna, czy jej odpowiedź była wystarczająco ciepła, czy brak uśmiechu oznacza utratę zainteresowania, wysyła do jej układu nerwowego sygnał niepewności. Dla kobiecego organizmu niepewny partner to zagrożenie dla niej i potencjalnego potomstwa. To nie jest świadoma kalkulacja. To automatyczny algorytm, który przez setki tysięcy lat decydował o przetrwaniu. Paradoksalnie, im bardziej mężczyzna próbuje zabezpieczyć relację przez kontrolę, tym silniej ją podkopuje.

Pułapka ta dotyczy również osób, które zgłębiają wiedzę na temat psychologii ewolucyjnej i dynamiki relacji. Im więcej wiesz o mechanizmach takich jak hipergamia, SMV, testy stabilności czy ukryte kontrakty, tym łatwiej możesz wpaść w tryb permanentnego audytora.