Badania nad adaptacją hedonistyczną pokazują, że każda zdobycz – nowa rzecz, awans, pochwała – szybko staje się normą i przestaje dawać satysfakcję, jeśli nie idzie za nią głębsze poczucie sensu i wdzięczności. System nagrody przyzwyczaja się do bodźców i wymaga coraz silniejszych doznań, a autentyczne szczęście oddala się z każdym kolejnym sukcesem.

To wszystko nie oznacza, że jesteśmy skazani na powtarzanie schematów z dzieciństwa. Wręcz przeciwnie, zrozumienie tych ewolucyjnych mechanizmów otwiera przestrzeń do ich transformacji. Dopiero gdy uświadomimy sobie, że nasz wewnętrzny głos i wzorce działania nie zawsze należą do nas, możemy zacząć budować nowe, bardziej wspierające przekonania. Szczęście zaczyna się od akceptacji siebie i odważnego przyjrzenia się własnym ograniczeniom, również tym zapisanym w naszym systemie nerwowym i mechanizmach nagrody. To praca, która wymaga cierpliwości i samoświadomości, ale prowadzi do głębokiego poczucia sensu i autentycznej radości z życia.