Podnosi ciśnienie, zawęża pole widzenia i krzyczy, żebyś walczył i nie puszczał. Jesteś w trybie niedoboru. Twój organizm zachowuje się tak, jakbyś umierał z pragnienia na pustyni. Kurczowo trzyma każdą kroplę wody i każde wspomnienie.

Jak to wyłączyć? Nie przez pozytywne myślenie ani afirmacje. Musisz oszukać system operacyjny, dając mu sygnał fizjologicznej obfitości. Jeśli chcesz, by strażnik poszedł spać, musisz zalać go sygnałami, że jest bezpiecznie.

Wazopresyna wydziela się, gdy organizm musi oszczędzać. Jeśli jednak dostarczysz ciału sygnał odwrotny, wskazujący na nadmiar płynów i konieczność termoregulacji, produkcja tego hormonu gwałtownie spada. Działa tu twarda fizyka płynów. Kiedy uderza w Ciebie lodowata woda, naczynia krwionośne na powierzchni ciała gwałtownie się zaciskają, by chronić ciepło. Krew zostaje mechanicznie wepchnięta do wnętrza tułowia, wypełniając serce znacznie mocniej niż w stanie spoczynku.

Twój mózg odczytuje ten nagły wzrost ciśnienia wewnątrz serca jako informację o nadmiarze płynów w systemie. Aby chronić układ krążenia przed przeciążeniem, wydaje natychmiastowy rozkaz do przysadki mózgowej o zatrzymaniu produkcji wazopresyny. Nerki otrzymują sygnał do usunięcia wody. W tym momencie, dzięki czystej hydraulice, poziom hormonu odpowiedzialnego za podtrzymywanie Twojej zaborczości i napięcia drastycznie spada.