Przywiązanie i poczucie bezpieczeństwa wzmacniają oksytocyna i serotonina, podczas gdy libido i pożądanie opierają się na dopaminie i testosteronie.

Zbyt duża bliskość i zlewanie się w jedno, zwane symbiozą, zalewa mózg oksytocyną. Daje to wspaniałe poczucie bezpieczeństwa, ale gasi dopaminowy ogień nowości, tajemnicy i zdobywania. Aby utrzymać namiętność w długotrwałym związku, niezbędna jest polaryzacja. Oznacza to celowe kultywowanie różnic między partnerami. Jeśli oboje stajecie się tacy sami, energia między wami zanika, podobnie jak w baterii, która potrzebuje plusa i minusa, by płynął prąd.

W tym kontekście kluczowe jest pojęcie zróżnicowania, czyli zdolności do bycia w relacji jako autonomiczna jednostka. W praktyce oznacza to, że potrzebujesz czasu osobno, własnych pasji, wyzwań i kręgów społecznych. Partner, który potrafi być sobą, zachowuje własną tożsamość emocjonalną i staje się przestrzenią pełną obecności. Kiedy wracasz do partnera po czasie spędzonym na realizowaniu własnej misji, wracasz jako ktoś obcy i fascynujący, a nie jako współlokator. To właśnie ta przestrzeń pełna napięcia, odrębności i lekkiej niewiadomej jest powietrzem, którego ogień pożądania potrzebuje, by płonąć.