Złamanie pętli cukrowej: trening umysłu

Biochemia i fizjologia to jednak tylko połowa sukcesu. Druga połowa to walka, która rozgrywa się w Twojej głowie. Musisz zrozumieć, jak Twój mózg uczy się pragnienia, aby móc ten proces odwrócić.

Twoja chęć na słodycze nie jest kwestią słabej woli, lecz wytrenowanego algorytmu. Mózg uczy się poprzez dopaminę. Ten neuroprzekaźnik nie służy do odczuwania przyjemności, lecz do jej przewidywania. Kiedy widzisz pączka, Twój mózg zalewa fala dopaminy, tworząc obietnicę nagrody. Gdy ulegasz i zjadasz coś o wysokim indeksie glikemicznym, następuje wyrzut insuliny. Dla Twojego ewolucyjnego oprogramowania jest to biologiczne potwierdzenie słuszności działania. Mózg otrzymuje sygnał o zdobyciu potężnej dawki łatwej energii.

Pętla wzmocnienia

W ten sposób tworzy się neurologiczna autostrada. Każde odstępstwo od diety, każda mała nagroda w postaci słodyczy, wzmacnia fizyczne połączenia między neuronami. Mózg utrwala skojarzenie, że stres lub nuda rozwiązuje się cukrem. Jeśli regularnie karmisz tę pętlę, staje się ona domyślnym programem operacyjnym Twojego umysłu. Mózg będzie domagał się cukru nie dlatego, że go potrzebuje, ale dlatego, że tak został zaprogramowany. Jedynym sposobem na zerwanie tego łańcucha jest proces wygaszania tej pętli.