Od zasobów do działania

Zasada Liebiga uświadamia nam fundamentalną rolę zasobów. Traktuje ona składniki odżywcze jak cegły, zaprawę i paliwo, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania mózgu. Jednak sam plac budowy, nawet jeśli zostanie wypełniony materiałami najwyższej jakości, nie gwarantuje jeszcze powstania silnej konstrukcji. Organizm jest z natury ekonomistą i nie zdecyduje się na kosztowną energetycznie rozbudowę sieci neuronalnej, dopóki nie otrzyma wyraźnego sygnału, że jest to absolutnie konieczne. Zgromadzenie w organizmie odpowiedniego poziomu kwasów Omega-3 czy magnezu stanowi więc zaledwie potencjał. Aby ta uśpiona możliwość mogła zamienić się w realną siłę i odporność, niezbędny jest impuls w postaci bodźca zmuszającego ciało do adaptacji.

W tym właśnie miejscu do głosu dochodzą dwa biologiczne prawa, które ostatecznie rozstrzygają, czy zgromadzone przez nas zasoby zostaną przekute w trwałą moc, czy też ulegną zmarnowaniu.