Odbudowa gęstości receptorów to proces strukturalny, który zajmuje mózgowi zazwyczaj od 30 do nawet 90 dni abstynencji od silnej stymulacji.

Równolegle zachodzi drugi proces, czyli wyczerpanie nadajnika. Przy ciągłej stymulacji neurony opróżniają pęcherzyki z dopaminą szybciej, niż są w stanie wyprodukować nowe zasoby z tyrozyny. Dochodzi do fizycznego wyczerpania neuroprzekaźnika. Masz pusty bak, z którego próbujesz wycisnąć energię. Tutaj regeneracja jest szybsza, ale nie natychmiastowa – synteza nowej dopaminy i pełne uzupełnienie pęcherzyków wymaga od kilku godzin do kilku dni regeneracji, snu i diety.

W wyniku tego podwójnego zjawiska obniża się poziom bazowy dopaminy. Toniczne wydzielanie spada poniżej normy, co oznacza, że na co dzień czujemy mniej energii i satysfakcji z prostych rzeczy. Jednocześnie fazowe wyrzuty dopaminy stają się nieskuteczne. Z czasem nawet najsilniejsze bodźce nie wywołują euforii, ponieważ zredukowana liczba receptorów nie jest w stanie odebrać sygnału, a zapasy neuroprzekaźnika są na wyczerpaniu.