W takim stanie łatwo się zagubić. Zamiast wsłuchać się w siebie, szukamy potwierdzenia na zewnątrz. W oczach innych. W mediach. W porównaniach. Ale tam odpowiedzi nie ma. Tam jest tylko więcej niepokoju.

Zanim zapytasz, co jest z tobą nie tak, zapytaj, czy naprawdę brakuje ci sił, czy może raczej sensu. Może to nie kryzys, tylko sygnał. Ciche wezwanie do ruszenia z miejsca. Do tego, by odnaleźć kierunek.

Przykłady motywacji pchającej:

1. Ktoś przeciążony w pracy każdego wieczoru sięga po kieliszek wina, żeby się „zresetować”. To działa na chwilę, ale rano napięcie wraca.

2. Osoba czująca pustkę rzuca dotychczasową pracę bez planu i kierunku, bo nie potrafi już znieść obecnego stanu.

3. Młoda kobieta, przewijając media społecznościowe, zaczyna czuć się gorsza i podejmuje działania tylko po to, by dorównać innym, a nie z wewnętrznej potrzeby.

4. Mężczyzna, który ma zdrowie i czas, ale brak mu celu, rzuca się w nadmiar aktywności, które tylko pozornie go angażują, ale nie przynoszą spełnienia.