Przykład Wyobraźmy sobie osobę, która od dzieciństwa miała wzorzec związany z osiąganiem akademickich sukcesów, zainspirowany przez jej rodziców. Ten instynkt i wzorzec stał się domyślnym ustawieniem, które wpływało na jej cele w dorosłym życiu.

1. Ustawienia i refleksja: Osoba ta wierzy, że edukacja i zdobywanie wiedzy są kluczowe dla jej przyszłego sukcesu zawodowego i osobistego. Refleksja na ten temat prowadzi ją do postawienia sobie celu – uzyskania dyplomu magistra w prestiżowej uczelni.

2. Cele i oczekiwania: Ustalając cel, zaczyna oczekiwać, że dzięki uzyskaniu dyplomu poprawi swoje perspektywy zawodowe i zwiększy swoje szanse na sukces.

3. Percepcja i uczucia: W trakcie studiów zauważa, że nauka jest trudniejsza niż oczekiwała, a wyniki egzaminów nie są tak wysokie, jak się spodziewała. Ta różnica między oczekiwaniami a rzeczywistością generuje uczucia – w tym przypadku może to być stres lub zwątpienie.