System nagród

Człowiek pragnie przejść przez życie szczęśliwy, nawet w obliczu pewnych wyzwań. Zadaniem układu wynagrodzeń i motywacji jest kierowanie nas na właściwe ścieżki – te, które uznajemy za słuszne i wartościowe. Nasze poczucie szczęścia kształtuje się dzięki systemowi nagród, który wyewoluował, by wspierać nasze działania. Choć niektóre jego mechanizmy to atawizmy – odziedziczone po przodkach instynkty przetrwania – dziś możemy świadomie je wykorzystywać, kierując je w stronę nawyków sprzyjających długoterminowemu dobrostanowi i spełnieniu.

Moja teza brzmi następująco: Nasz system nagród działa analogicznie do pętli sterującej. Instynkty i wzorce z dzieciństwa stanowią domyślne ustawienia, które możemy zmieniać poprzez wiarę, że coś jest dla nas lub naszego stada wartościowe. Zarówno z tych ustawień, jak i z refleksji powstają nasze cele. Cele te z kolei budzą oczekiwania, a różnica między percepcją a oczekiwaniami generuje uczucia. Uczucia te stanowią motywującą część, która napędza nasze działania. Działania te prowadzą do ponownej percepcji, refleksji, korekty celów, generacji emocji i dalszych działań, tworząc w ten sposób koło regulatora pętli sterującej.