Osoby mogą postrzegać twoje sukcesy i dążenia jako zagrożenie dla swojej własnej wartości lub pozycji. Może to być również związane z zazdrością o wyniki i status bliskich im osób, takich jak dzieci czy partnerzy. Mogą czuć się, jakby twoje osiągnięcia umniejszały ich własne sukcesy lub brak działania, co prowadzi do wypowiadania demotywujących uwag i podejmowania działań mających na celu utrudnienie ci osiągnięcia sukcesu.

To intuicyjnie wyczuwalne zjawisko doczekało się w socjologii niezwykle trafnej metafory znanej jako mentalność kraba. Termin ten został spopularyzowany przez pisarkę Ninotchkę Roscę i jest badany w psychologii jako podkopywanie społeczne. Obrazuje on brutalną dynamikę grupy na przykładzie otwartego wiadra pełnego skorupiaków. Teoretycznie każdy z nich mógłby się wydostać, jednak gdy jeden osobnik zaczyna zbliżać się do krawędzi, pozostałe chwytają go w próbie własnej wspinaczki i tym samym ściągają z powrotem na dno. Rezultat jest paradoksalny, gdyż w chaotycznej walce o przetrwanie grupa więzi się sama.

W relacjach międzyludzkich ten mechanizm działa podobnie, choć ma inne podłoże, którym jest obrona statusu. Twój rozwój jest przez podświadomość otoczenia odbierany jako zagrożenie dla ich własnej samooceny. W ewolucyjnej grze o zasoby pozycja w stadzie jest wartością względną. Jeśli ty idziesz w górę, a twoi bliscy stoją w miejscu, to ich relatywna wartość spada.