Zamiast kierować motywację ku działaniom budującym wdzięczność i satysfakcję, coraz częściej wybieramy łatwo dostępne rozrywki, jak media społecznościowe, gry komputerowe czy inne formy nałogów. Choć przynoszą one chwilowe ukojenie, to w dłuższej perspektywie stają się źródłem narastającego poczucia pustki, winy oraz frustracji wynikającej z utraty dążenia do wartościowych celów.

Kiedy angażujemy się w nałogi i pozbawione sensu rozrywki, tracimy zdolność odczuwania wdzięczności za osiągnięcia wymagające wysiłku, samodyscypliny i czasu. Z czasem pozostajemy z poczuciem pustki i narastającą potrzebą sensu, której nałogi nie są w stanie realnie zaspokoić, a jedynie potęgują chwilowe pragnienia. Takie życie może stawać się pełne wewnętrznych konfliktów, w których naturalna motywacja słabnie, zastępowana przez natychmiastową gratyfikację. To z kolei może prowadzić do narastającej frustracji, a w niektórych przypadkach – do obniżonego nastroju, a nawet stanów przypominających depresję. Ostatecznie potrzeba sensu i autentycznego spełnienia może pozostać niezaspokojona, co może sprzyjać chronicznemu niezadowoleniu i spadkowi energii życiowej.