2. Zbadaj swoje doświadczenie: Skieruj uwagę na fizjologię. Zauważ, gdzie i jak odczuwasz emocję w ciele. Może to być napięcie, ciężar lub ucisk. Nie analizuj tych odczuć ani nie dopisuj do nich narracji. Obserwuj emocję taką, jaka jest, bez oceniania. Pozostań przy tym doświadczeniu przez kilka spokojnych oddechów, nawiązując kontakt z własnym ciałem.

3. Zaakceptuj obecność emocji i myśli: Przypomnij sobie, że emocje i myśli to jedynie sygnały elektrochemiczne. Nie musisz na nie reagować ani ich naprawiać. Uznaj, że jest to tylko chwilowy stan, który minie, i pozwól mu wybrzmieć.

4. Przerwij automatyzm i zmień perspektywę: Zadaj sobie pytanie o alternatywne możliwości. Zastanów się, jak spojrzałbyś na tę sytuację z dystansu, na przykład oczami życzliwego obserwatora. Poszukaj innego, bardziej logicznego punktu widzenia.

5. Wyobraź sobie najlepszy scenariusz: Skorzystaj z krótkiej wizualizacji. Wyobraź sobie, że sytuacja znajduje pozytywne rozwiązanie. Zwróć uwagę na reakcję swojego ciała i zmianę rytmu oddechu w tej nowej wizji.