Skutek: W kobiecym „programie” oceny ryzyka, waga parametru „utrata partnera” spadła niemal do zera. Gdy dynamika w związku generuje jakikolwiek dyskomfort (rozbieżność między stanem oczekiwanym a faktycznym), pętla sterująca nie napotyka oporu przed zerwaniem relacji, ponieważ państwo gwarantuje ciągłość zasobów.

Fakt: Statystyki pokazują, że 70–80% pozwów rozwodowych składają kobiety. Jest to logiczny rezultat wyeliminowania biologicznego sprzężenia zwrotnego, które dawniej hamowało decyzję o rozpadzie stada.

Pułapka hipergamii (Błąd symulacji przyszłości) Hipergamia to instynktowna heurystyka, której celem jest optymalizacja jakości genetycznej i zasobowej potomstwa.

Problem: Kobiety masowo zdobywają wyższe wykształcenie i zasoby, ale ich wewnętrzny program nadal przeprowadza symulację, w której partner musi stać wyżej w hierarchii. Algorytm ten nie został zaktualizowany do nowych warunków środowiskowych.

Skutek: Mamy do czynienia z systemowym błędem poznawczym. Kobiety sukcesu często pozostają samotne, ponieważ ich symulacja odrzuca większość mężczyzn jako „niekompatybilnych”, mimo że obiektywnie nadawaliby się na partnerów. Pula mężczyzn spełniających wyśrubowane kryteria programu drastycznie się kurczy.