To wyjaśnia, dlaczego zakochani mogą odczuwać niemal nieustanną euforię, porównywalną z uczuciem, które pojawia się po zażyciu narkotyków. Jednakże zakochanie wpływa nie tylko na układ nagrody – zmienia także funkcjonowanie innych obszarów mózgu, takich jak kora przedczołowa. Ten obszar, odpowiedzialny za racjonalne myślenie, podejmowanie decyzji i kontrolę impulsywności, wykazuje obniżoną aktywność w stanie zakochania, co może tłumaczyć, dlaczego osoby zakochane często podejmują impulsywne decyzje, ignorując potencjalne konsekwencje.

Dodatkowo, zakochanie wpływa na obniżenie aktywności amygdali – części mózgu odpowiedzialnej za przetwarzanie emocji strachu i reagowanie na zagrożenia. To zjawisko może tłumaczyć, dlaczego zakochani czują się bezpieczni i chronieni, nawet w sytuacjach, które normalnie wywołałyby stres lub lęk. Ta zmiana percepcji ryzyka i zagrożenia może być korzystna w kontekście ewolucyjnym, ponieważ sprzyja zbliżeniu się partnerów i umacnianiu więzi emocjonalnej, co prowadzi do stworzenia stabilnego związku.