1. Wyniki we właściwej dziedzinie: Czy Twoja kompetencja generuje wartość, za którą ludzie operujący w tej samej dziedzinie są skłonni zapłacić lub którą potrafią niezależnie potwierdzić? Jeśli Twoje działania nie są walidowane przez rynek lub środowisko, hipoteza o Twojej „wybitności” może być fałszywa. 2. Niezależna ocena fachowców: Czy ludzie, którzy mają potwierdzone kompetencje w Twojej dziedzinie (nie przyjaciele czy rodzina), potwierdzają wartość tego, co wytwarzasz?

3. Powtarzalność wzorca: Czy Twoja izolacja powtarza się w każdym środowisku, w które wchodzisz? Jeden konflikt z grupą może być winą grupy. Pięć identycznych konfliktów w pięciu różnych grupach jest wzorcem wskazującym na Ciebie.

4. Zdolność do budowania sojuszy: Innowator, który wyprzedza swoje bezpośrednie otoczenie, nie jest niezdolny do współpracy w ogóle. Jest niezdolny do współpracy z tymi konkretnymi ludźmi. Jeśli potrafisz budować funkcjonalne relacje z ludźmi na porównywalnym poziomie, hipoteza niedopasowania staje się wiarygodna. Jeśli nie potrafisz utrzymać sojuszu z nikim, wniosek jest jednoznaczny.