To błąd poznawczy. Prawda jest taka, że motywacja nie jest źródłem działania – jest jego echem. Jeśli wciąż na nią czekasz, szukasz jej nie tam, gdzie powstaje. To nie emocje prowadzą do czynu, to czyn rodzi emocje, które nas wspierają.

Mózg nie nagradza impulsów, nagradza rytm. To, co powtarzalne, staje się przewidywalne, a to, co przewidywalne, daje układowi nerwowemu poczucie bezpieczeństwa niezbędne do wzrostu. Rytuały nie muszą wywoływać euforii, ale właśnie dlatego są niezawodne. Nie czekaj, aż ci się zachce. Zrób miejsce na to, co ma znaczenie, zanim pojawi się uczucie. Rytuał to decyzja powtarzana tak długo, aż stanie się tożsamością. A tożsamość nie potrzebuje motywacji. Nie negocjujesz ze sobą codziennie mycia zębów. Po prostu to robisz, bo to część tego, kim jesteś. Dążymy do momentu, w którym wewnętrzna debata cichnie, a działanie staje się naturalnym odruchem wynikającym z tego, kim się stałeś.

Przykłady wspierających nawyków:

1. Zdrowe rytuały ciała: Ruch, sen, odżywianie – trzy filary fizycznego dobrostanu. Regularna aktywność, odżywcza dieta i troska o regenerację to nie obowiązek, lecz wyraz miłości do siebie. Dzięki nim ciało ma siłę, by wspierać nas w codziennych wyzwaniach, a umysł zyskuje jasność i stabilność.