Dzieci uczą się przez zabawę, budując pierwsze fundamenty swojej tożsamości i samowartości. W tym okresie niezbędne jest poczucie bezpieczeństwa i akceptacji, które pozwala dziecku zrozumieć, że jest wartościowe, niezależnie od swoich osiągnięć.

2. Dorosłość: W dorosłości ego odgrywa centralną rolę w kształtowaniu poczucia sensu, które często związane jest z osiągnięciami, rywalizacją i samodoskonaleniem. Ludzie angażują się w budowanie kariery, tworzenie relacji, zakładanie rodziny oraz gromadzenie zasobów materialnych i niematerialnych. To etap, w którym ego dąży do potwierdzenia swojej wartości poprzez zewnętrzne sukcesy. Poczucie sensu wynika z postrzegania siebie jako jednostki kompetentnej, skutecznej i cenionej przez otoczenie.

3. Dojrzałość: W późniejszym etapie życia ego przestaje być wyłącznie strażnikiem indywidualnej wartości, a staje się narzędziem umożliwiającym działania na rzecz innych. Poczucie sensu przesuwa się z „ja” na „my” – na budowanie dobra wspólnego, dzielenie się zasobami i wiedzą oraz tworzenie wartości ponadczasowych. Transcendencja ego pozwala spojrzeć na swoje życie w szerszym kontekście i czerpać głęboką satysfakcję z pozostawienia po sobie śladu, który wzbogaca życie innych.