Skupienie się na pozytywnych emocjach pozwala nam zmniejszyć uczucia złości i nienawiści.

Z perspektywy neurobiologicznej medytacja współczucia angażuje inne obwody niż myślenie o własnych problemach. Kiedy wyobrażasz sobie cierpienie drugiej osoby, aktywuje się sieć mentalizacji, odpowiedzialna za rozumienie stanów innych ludzi, natomiast nie uruchamia się pętla ruminacyjna, która napędza lęk i stres. Twój mózg odczuwa echową wersję bólu drugiego człowieka, ponieważ ewolucja potrzebowała tego mechanizmu do utrzymania spójności grupy, ale jednocześnie nie traktuje tego bólu jako bezpośredniego zagrożenia dla ciebie. To sprawia, że współczucie jest jedną z najbezpieczniejszych form kontaktu z trudnymi emocjami.

W praktyce możesz ją przeprowadzić w prosty sposób. Po kilku minutach spokojnego oddychania przywołaj w myślach konkretną osobę, która przeżywa trudności. Nie musi to być ktoś, kogo znasz osobiście. Może to być ktokolwiek, czyją sytuację potrafisz sobie wyobrazić. Postaraj się zobaczyć jej twarz, jej otoczenie, poczuć ciężar jej doświadczenia. Nie szukaj rozwiązań i nie oceniaj. Po prostu bądź przy niej w myślach przez kilka minut. Następnie skieruj wobec tej osoby proste życzenie, na przykład „Życzę ci spokoju" lub „Życzę ci, żebyś znalazł siłę". Nie chodzi tu o magiczne myślenie, lecz o świadome skierowanie uwagi w stronę troski zamiast obojętności.