Fakt: Mimo prób przeprogramowania społecznego, „twardy dysk” biologii (instynkty) pozostaje niezmienny. Kobiety nadal reagują na sygnały statusu, a mężczyźni na sygnały płodności.

Konflikt: Rozdźwięk między ideologiczną narracją („jesteśmy tacy sami”) a sygnałami płynącymi z układu limbicznego prowadzi do dysonansu poznawczego i chronicznego niezadowolenia w relacjach.

Wniosek Obecny kryzys nie jest anomalią, lecz wynikiem działania pierwotnych pętli sterujących w środowisku, które przestało dostarczać adekwatnych bodźców korygujących. Męska rola została przejęta przez państwo, a kobieca hipergamia działa w próżni, generując błędne symulacje rzeczywistości. Ma to krytyczny wpływ na podświadomą ocenę atrakcyjności: skoro pierwotny lęk o przetrwanie jest uśmierzany przez system socjalny, mężczyzna przestaje aktywować w kobiecym mózgu te głębokie obwody neuronalne, które ewolucyjnie wyzwalały pożądanie skojarzone z ochroną i zasobami.