Mózgi pierwotne

Najwcześniejsze organizmy, takie jak meduzy, miały prymitywne systemy nerwowe, składające się z rozproszonych sieci neuronów. Nie posiadały one centralnego mózgu, a ich funkcje ograniczały się do podstawowych reakcji na bodźce środowiskowe, takich jak ruch i unikanie zagrożeń. W tej fazie nie można mówić o jakiejkolwiek formie świadomości, gdyż brakowało struktur odpowiedzialnych za przetwarzanie skomplikowanych informacji.

Pierwsze kręgowce

U pierwszych kręgowców, takich jak ryby, pojawiły się bardziej zaawansowane mózgi z trzema głównymi częściami: przodomózgowiem, śródmózgowiem i tyłomózgowiem. Przodomózgowie odpowiadało za przetwarzanie informacji węchowych, śródmózgowie za kontrolę ruchów, a tyłomózgowie za funkcje podstawowe, takie jak oddychanie i krążenie. To pozwoliło na bardziej skomplikowane zachowania i lepszą koordynację ruchów, co było krokiem naprzód w ewolucji mózgu.

Amfibie i gady

Mózgi amfibii i gadów ewoluowały w kierunku lepszego przetwarzania informacji sensorycznych. Pojawiły się podstawy uczenia się i pamięci, co pozwalało tym zwierzętom na adaptacyjne zachowania, takie jak unikanie wcześniej napotkanych zagrożeń.